Η κα Πίτσα ήρθε στο γραφείο μας 122 κιλά, 58 ετών, με προβλήματα υγείας (αυξημένη χοληστερόλη, υπέρταση, διαταραχή του μεταβολικού της γλυκόζης- ζαχαροδιαβήτη τύπου ΙΙ), παίρνοντας φαρμακευτική αγωγή και για τα τρία προβλήματα υγείας της.

Επιπλέον είχε ορθοπεδικά προβλήματα τα οποία την απέτρεπαν από οποιαδήποτε μορφή κινητικότητας.

Η κα Πίτσα θύμιζε μια γυναίκα απογοητευμένη από την κατάστασή της, μεγαλύτερη από την ηλικία της, κι αυτό φαινόταν και στο ντύσιμό της, αλλά και την μελαγχολική της διάθεση και ομιλία.

Στην ουσία ήταν μία γυναίκα που είχε παραιτηθεί από την χαρά της ζωής, ντυνόταν σαν μία πολύ ηλικιωμένη γυναίκα, γι’ αυτό και το πρώτο πράγμα που μας είπε ήταν ότι ‘εγώ δεν ήρθα για την εμφάνισή μου, αλλά για τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζω’.

Το ευχάριστο βέβαια που προέκυψε από την ανάλυση των διατροφικών της συνηθειών ήταν ότι γενικά έτρωγε απ’όλες τις ομάδες τροφίμων, έτσι θα είχαμε την δυνατότητα να κινηθούμε σε μία ευρεία γκάμα επιλογών για την κατάστρωση του διατροφικού της πλάνου.

Το ταξίδι ξεκίνησε καλά με μια πτώση που πλησίαζε το ένα κιλό ανά εβδομάδα κατά μέσο όρο για τους πρώτους τρεις μήνες. Στη συνέχεια έφυγε για το χωριό της, κάτι το οποίο θεώρησα σαν ένα “crash test”, για να δούμε σε συνθήκες δύσκολες αν θα μπορούσε να διατηρήσει το χαμένο της βάρος. Όταν γύρισε, με πολύ χαρά διαπιστώσαμε πως όχι μόνο είχε κρατήσει το χαμένο βάρος αλλά είχε χάσει 1 επιπλέον κιλό συμπληρώνοντας τα 15 συνολικής απώλειας.

Την προέτρεψα να κάνει έναν αιματολογικό και βιοχημικό έλεγχο για να δούμε κατά πόσο η διατροφή και η μείωση του βάρους θα είχε επηρεάσει θετικά την εικόνα της υγείας της. Όλοι οι δείκτες προέκυψαν βελτιωμένοι, με αποτέλεσμα να αισθανθούμε όλοι δικαιωμένοι και το κίνητρο της κας Πίτσας να γίνει μεγαλύτερο.

Η πτώση κιλών συνεχίστηκε με τον ίδιο μέσο όρο (~ 1 κιλό την εβδομάδα), και η μείωση του βάρους της επέτρεψε παρά τα ορθοπεδικά προβλήματα που αντιμετώπιζε να αυξήσει την κινητικότητά της.

Η διάθεση της άλλαξε, κι αυτό μπορούσες να το διαπιστώσεις από την ματιά της, που έγινε πιο λαμπερή, τον τρόπο που μιλούσε αλλά και την αλλαγή στον ρουχισμό της, αφού όλοι στο γραφείο το διαπίστωσαν, την υποδέχονταν με επιδοκιμασίες, και φυσικά την ενθάρρυναν να ντύνεται με πιο φωτεινά χρώματα από τα μόνιμα γκρι και μαύρα που φορούσε τον πρώτο καιρό της συνεργασίας μας.

Σαν γνήσια δεινή μαγείρισσα άρχισε να ενδιαφέρεται και να ρωτά για υγιεινές συνταγές που θα μπορούσε να δημιουργήσει με την καθοδήγησή μου, ώστε να μαγειρεύει πιο υγιεινά στα παιδιά και τα εγγόνια της.

Όταν φτάσαμε τα 42 χαμένα κιλά, και συμφωνήσαμε να σταματήσει την περαιτέρω πτώση του βάρους, ήμουν σχεδόν σίγουρος ότι δεν πρόκειται να εγκαταλήψει την σωστή διατροφική της συμπεριφορά, όπως και έγινε! Διότι μετά από 3 χρόνια με πολύ μικρές αυξομειώσεις το βάρος της παραμένει το ίδιο.